Garderobemanagement
Een jaar geen kleding kopen (11) – Door de mand gevallen
Christine heeft besloten een jaar geen kleding te kopen om haar koopverslaving de baas te worden. Ze schrijft één keer per maand op mijn blog over haar ervaringen. Het jaar van onthouding zit er bijna op.

Binnenkort is het een jaar geleden dat ik besloot om geen kleding meer aan te schaffen. Tijd om een beetje terug te blikken. Wat heeft het mij dit jaar opgeleverd? Meer ruimte in mijn kasten, meer vrije tijd, een gevuldere portemonnee, een rustiger hoofd en minder keuzestress. Dit zijn een paar dingen, die het mij gebracht heeft. En ook het besef om bewuster met kleding om te gaan en niet lukraak, ondoordacht en hebberig, alles maar te kopen. Omdat het onzin is om zoveel te hebben en om elke dag iets nieuws aan te willen trekken. Omdat de kledingindustrie zeer vervuilend is. Omdat het heerlijk is om met minder tevreden te zijn. En op 1 augustus is me dat ook gelukt.
Maarrr….. voordat wij met vakantie gingen dronk ik koffie met een vriendin. Ze is huidtherapeute en ze bekeek kritisch mijn rechterbeen. Die vertoont regelmatig bloeduitstortingen en zelfs soms kleine wondjes door een stootje hier of daar (ik gebruik helaas antistolling). Ze waarschuwde mij voor de kwetsbaarheid van dat been met zijn ultradunne huid. “Ik moest vooral vaak een lange broek aantrekken ter bescherming“. Dat doe ik ook soms, maar toch meestal een rok of jurk. En mijn jurken zijn weliswaar over de knie, maar niet over mijn kuit.
We waren in de Franse Elzas en bezochten een middag Basel. Ik was benieuwd naar de prijzen daar, stalde mijn echtgenoot op een terras en liep, uit nieuwsgierigheid, C en A binnen. En ja hoor, daar zag ik een jurkje van t-shirt stof tot de enkel voor 17,95 CH. Ik haalde mijn man erbij, omdat ik morele bezwaren had. Hij vond het leuk, koos de mosterdgele ipv de grijsblauwe en haalde uit het rek met zwarte jurkjes een bijna zelfde jurk. Hij valt altijd op zwart. De jurk was voor dezelfde prijs, dus die heb ik toen ook maar gekocht. “Om medische redenen”, zo verantwoordde ik mijn aankoop.


Het knaagt evenwel aan me en ik mag de jurkjes pas na 1 augustus dragen. Zo, dat was mijn biecht. Toch nog op het laatst door de mand gevallen. Maar ik ben evenzogoed tevreden en heb veel geleerd van dit proces. Komende herfst en winter ga ik de capsulegarderobe toepassen. Moet lukken.
Ik dank Lida voor de ruimte, die ze me gaf op haar blog en jullie voor jullie reacties.
Laatste nieuws: mijn dochter start haar kledingwinkel in augustus. Ik wens haar veel plezier en succes.
Groet, Christine
Deel dit bericht


