Een jaar geen kleding kopen (5) – Onthouding maakt kritischer

Het decemberfeest voor de vrijwilligers van filmhuis en schouwburg is weer achter de rug. Omdat er naar glamour en glitter gevraagd werd, heb ik me dus in de rechter foto gestoken, zwart met zilverglitter. Heel oude dingen, die ik vond in mijn kast en nog nooit gedragen had. Veel complimenten gekregen en dat is altijd leuk.

De antwoorden op mijn vraag

Maar nu even de vraag, die ik in het vorige stukje stelde: mag ik in een jaar zonder kopen wèl kleding meenemen van the Clothing Loop of van ruilmiddagen. De meningen waren verdeeld. En vooral “ moest ik doen waar ik me prettig bij voelde”. Dat zal ik ook zeker doen en, gelukkig, worden mijn kasten nog steeds leger.

Sommigen van jullie vinden het geen kunst om te minderen, als je barst van de kleding. Ben ik het mee eens. Ik realiseer me heel goed, dat het een luxe probleem is. Maar bedenk wel, dat het me vooral gaat om mijn verslavingsgedrag. En juist dat gaat eigenlijk best goed.

Vorige week bijvoorbeeld had ik weer mijn Monoprixgevoel. Voor het eerst sinds augustus bezocht ik een aardige Kringloopwinkel, waar ik voorheen altijd wel iets leuks vond. Welnu, ik taalde niet naar al die toch verleidelijke kledingrekken. Nee, ik kocht een windlicht voor bij de voordeur met electrische lichtjes.

Onthouding maakt kritischer

En het gekke is dat ik helemaal niet snak naar augustus, naar het moment dat het kooploze jaar voorbij is en ik weer van alles mag aanschaffen. Ik geloof, dat ik in deze onthoudingstijd ook veel kritischer ben geworden. En dat voelt nu al alleen maar goed.
Trouwens, uit jullie reacties blijkt, dat ik heus niet de enige ben met dit plan. We zouden wel een club kunnen oprichten. Een leuke naam? De club van Koopvrije vrouwen?

Kortom, 2025 wordt vàst mijn jubeljaar en ik hoop voor jullie ook!

Groet, Christine