Garderobemanagement
Een jaar geen kleding kopen (6) – Vergeten kledingstuk
Christine schrijft één keer per maand op mijn blog over haar ervaringen. Ze heeft besloten een jaar geen kleding te kopen om haar koopverslaving de baas te worden.

Een half jaar ben ik nu bezig met het bedwingen van mijn koopverslaving. En ik ben bepaald niet uniek. Om mij heen hoor ik steeds meer van dit soort geluiden. Ook uit jullie reacties blijkt dat. En in de Volkskrant schijnt een mevrouw* ook stukjes over haar stoppen met kopen te schrijven.
Wat wèl uniek is, vind ik telkens weer, zijn de kledingstukken die ik tweedehands of in de Kringloop heb gekocht. Zo schreef ik al eens over mijn schots geruite plooirok. Toen ik dienst had met Kerst in het Filmhuis, zei een bezoeker ”wat ziet u er mooi uit”. En dat is toch een leuk compliment van een wildvreemde man.

Vergeten kledingstuk
Ook kocht ik jaren geleden een zuiver wollen, tamelijk lange, soort plissé rok. Ik kocht hem bij een fijne christelijke kringloop. De meeste vrouwen dragen veelal lange broeken, maar ik vind het juist leuk om die af te wisselen met een rok. En het liefst een wat langere. Die zijn nauwelijks te vinden, behalve in zo’n christelijke kringloop. Hing in de kast en heb ik nu weer ontdekt. Nu combineer ik hem op heel verschillende manieren. Zo’n rok vind je niet nieuw in de winkel en dat maakt hem voor mij heel bijzonder. Sowieso vind ik al diezelfde kleding in verschillende maten in de winkel zo vreselijk eenvormig. Net als al die pubers en jonge mannen, die ineens allemaal een zwart jack van The Northface dragen.

Rok van Studio Fong Leng
Zo kocht ik ook twee jaar geleden bij Reshare ( Leger des Heils ) een heel aparte rok van….Studio Fong Leng is de ontwerpster van die gekke jurken van Mathilde Willink. Is overigens te zien in Museum More. Mijn rok kostte €17, wat voor tweedehands niet goedkoop is, maar voor zo’n ontwerp juist wèl. Ik ben er nog steeds heel blij mee.
Lijstje met wensen
Twee weken geleden durfde ik het aan om weer eens naar de drie Kringlopen in een naburig, groot dorp te gaan. Dat was lastig, want er hing veel moois. Toch heb ik er alleen een vaas gekocht. En een muts, omdat ik vaak door de kou naar de stad fiets. Voor in augustus heb ik een klein lijstje gemaakt van wat er nu ècht in mijn kast ontbreekt. En dat ga ik dan straks heel kritisch bekijken, lettend op kwaliteit en productie etc. Vooralsnog ben ik tevreden met wat ik heb en doe. Ben nu ook veel meer thuis en dat geeft ook rust. Ik ga gewoon nog fijn zo door. Groet, Christine
- Aanvulling van mij, Lida, dat is Sara Dubbeldam. Actievoerder voor duurzame kleding. Te volgen op Instagram When Sara Smiles. Ze koopt geen kleding in 2025. Dit is haar website https://www.whensarasmiles.nl/
Deel dit bericht

